De kunst van het afstemmen

o-MINDFUL-MEDITATION-facebook

Ik geef yogalessen, maar daarnaast coach ik ook veel mensen van commerciële bedrijven. Laatst had ik een tweedaagse met een nieuwe groep mensen die deelnemen aan een intensief ontwikkeltraject van negen maanden. Een van de deelnemers bleek vast te lopen in zijn energiebalans. Feitelijk ging 100% van zijn energie naar zijn werk en door over zijn grenzen te gaan had hij ook nog 20% voor zijn gezin over en 10% voor zijn sport. Ergens voelde hij wel dat dit geen houdbare situatie was, maar zijn aanpak om eruit te komen was: nog iets harder werken, nog iets meer zijn best doen.

Alsof je al in de zesde versnelling zit en naar de zevende versnelling wilt opschakelen. Maar die blijkt er niet te zijn…

Terwijl ik zijn verhaal aanhoorde, herkende ik mezelf van acht jaar geleden. Ik deed toen precies hetzelfde en geloofde ook dat harder werken mij uit mijn benarde situatie zou helpen. Het bleek niet zo te zijn en ik kwam opgebrand een aantal maanden thuis te zitten. Geen leuke periode, maar wel een tijd die een nieuwe beweging bij mezelf inluidde. Een beweging naar afgestemd leven.

De ruiter en het paard

Tot het moment dat ik uitviel, was mijn lichaam iets wat het gewoon moest doen. Mijn acties en handelen stemde ik af op de doelen die ik met mijn hoofd stelde. Wilskracht was mijn strijder die de doelen voor mij ging realiseren. Het paard waar mijn strijder op zat was mijn lichaam. Omdat de strijder wilde overwinnen, voerde hij zijn paard telkens weer naar een nieuwe strijd (lees: doel). En hoewel het paard trouw en sterk was en zijn meester zo goed mogelijk waar die wilde gaan, spraken paard en ruiter een andere taal. Ze hadden andere drijfveren. Terwijl de strijder succes nastreefde en en bij iedere overwinning alweer aan de volgende dacht, streefde het paard naar vrede en rust en leefde het in het moment. De strijder vergat voor het paard te zorgen en in het heetst van de strijd zakte zijn paard in elkaar door complete uitputting en de strijder ging roemloos ten onder.

Kortom, ik vertrouwde erop dat mijn wilskracht alles wel zou oplossen, maar besefte niet dat diezelfde wilskracht niet kon gedijen zonder een gezond en fit lichaam. Mijn lichaam had al meerdere keren op verschillende manieren aangegeven dat het iets nodig had, maar ik liet het na naar mijn lichaam te luisteren. Hoe kon ik mijn trouwe vriend, die elke dag weer klaarstond om mij te dienen, toch zo behandelen?!

Misschien klinkt dit voorbeeld wat dramatisch en toch zie ik hetzelfde op verschillende manieren elke dag om me heen gebeuren. Mensen die vijf kilo per maand willen afvallen; die avonden en weekenden doorwerken om een door anderen gestelde deadline te halen; die ‘s avonds laat naar bed gaan omdat ze een film willen afkijken, ondanks dat ze erg moe zijn. In welke mate is dit afgestemd op hun lichaam?

Denken vs. voelen

Afstemmen gaat echter ook verder dan alleen het lichaam. Mensen die bedenken dat ze de hele familie met kerst moeten zien; die bedenken dat hun relatie gewoon goed is, die bedenken dat hun huis altijd perfect schoon moet zijn. In welke mate kunnen zij eerlijk zijn en voelen wat er is?

Hoe kunnen wij dus weer de relatie met ons lichaam en voelend vermogen herstellen? Een balans vinden tussen wat ons hoofd bedenkt (verlangt, voorziet) en wat er op dit moment in ons leeft (gevoelens, lichamelijke ervaringen).

Dit is de lange weg die ik nog altijd bewandel. Yoga helpt mij daarbij, door bewust te zijn van wat er nu is en daar mijn acties en doelen op af te stemmen. Door het leven te accepteren zoals het nu is, met alle leuke en minder leuke dingen. Vaak lukt dit ook nog niet, maar mijn leerlingen en de mensen die ik coach helpen mij te herinneren.

Chris Kleinschmidt coacht werknemers van grote multinationals en is yogadocent bij Yogaya Yogaschool in Utrecht.

 

Waarom geen mannenyoga…?!

 

Ken je dat gevoel…?! Dat gevoel wat je bekruipt als je bent overgehaald om yoga te proberen (want ach, het is tegenwoordig toch niet zo suf meer) en je belandt in een groep vol vrouwen die zich in allerlei houdingen wurmen terwijl jij met je knieën tot de oren in de kleermakerszit helse pijnen uitstaat?

En terwijl je de pijn verbijt staat er een lief, maar lijzig typje voor de groep die je met zachte stem influistert “…dat alles er mag zijn en dat je gewoon mag ontspannen…”. Een behoorlijk uitdagend advies voor de meeste mannen, voor wie presteren net zo natuurlijk is als ademhalen

De kans is dus ook groot dat je als man tijdens de yogales in de war raakt en je oncomfortabel voelt. Je concentratie neemt af, je ogen gaan even open en voor je het weet ben je als man alweer meer bezig met de vrouwenlichamen die je omringen dan de yoga waar je voor jezelf voor was gekomen.


Verschillen in de uiterlijke vorm

Ik kom dan ook veel mannen tegen die na zo’n poging toch weer besluiten de sportschool in te duiken of voor een meditatiegroep te gaan, waar het aandeel mannen over het algemeen hoger is. Persoonlijk vind ik dat jammer, omdat yoga ook aan mannen net zoveel te bieden heeft. Mijn overtuiging is dat veel meer mannen aan yoga zouden doen als de vorm wat anders zou zijn.

Wat ik duidelijk wil maken is dat er verschillen zijn tussen mannen en vrouwen, die zich uiten in gedrag, communicatie, werk en dus ook in…yoga. Ik geloof dat onze essentie gelijk is, onze ziel, goddelijke vonk of hoe je het ook maar wilt noemen. Maar onze aardse expressie van deze ziel verschilt wel degelijk. Dat zien we terug in ons uiterlijk, onze persoonlijkheden en gedrag. Je zou dit de uiterlijke wereld kunnen noemen. Dit betekent dus dat mannen verschillen van vrouwen in hoe zij yoga ervaren en benaderen.

Vanuit de yogafilosofie, waarin ik ook ben opgeleid, zou deze hele blog een zinloze exercitie zijn. Yoga gaat tenslotte om ‘zijn’. Het is een pad naar binnen, naar je innerlijke wereld, waarbij man- of vrouw-zijn niet meer van belang is. Ik geloof dat dit waar is en toch ben ik ook van mening dat de eerste stapjes op het yogapad worden gemaakt in de uiterlijke wereld. En daar zijn die verschillen wel degelijk van belang.

Anders gezegd, we leven in een wereld waarbij onze aandacht voornamelijk in de uiterlijke wereld vertoeft. Op het moment dat ik een yogaschool inloop verschuift die aandacht niet in een keer naar de innerlijke wereld. Sterker nog, daar gaan jaren van oefening en ervaring overheen. In die zin heb je dus te maken met de uiterlijke wereld – en dus de verschillen tussen mannen en vrouwen – als je op dat yogamatje gaat zitten. Waarom dan niet de kwaliteiten van het mannelijke en het vrouwelijke erkennen en benutten, zodat het pad naar binnen gemakkelijker wordt belopen?!

 

‘Mannelijke kwaliteiten’ in yoga

Waarom dus geen mannenyoga?! De essentie is hetzelfde, maar de vorm is anders. Dit betekent niet dat mannenyoga vooral gaat om presteren, zoals bij sommige ‘broyoga’ die je tegenkomt. Het gaat erom de mannelijke kwaliteiten aan te spreken en die in te zetten om naar binnen te keren. Alleen al het feit dat er alleen mannen in de groep zitten en dat een mannelijke yogadocent lesgeeft, maakt al een groot verschil in hoe je de yoga ervaart. Voor andere verschillen kun je denken aan andere houdingen, een andere duur waarin ze worden aangehouden en een andere snelheid waarmee de houdingen worden uitgevoerd.

Om werkelijk een goed beeld te krijgen van wat mannenyoga inhoudt is het van belang je te verdiepen in wat de mannelijke kwaliteiten zijn. Let wel, met mannelijke kwaliteiten bedoel ik niet het stereotype in onze maatschappij. Bij het maatschappelijk concept van mannen denk je aan: sterk, stoer, hard, presteren. Als er in de yoga over mannelijke kwaliteiten wordt gesproken, gaat het over subtielere kwaliteiten; kracht, gerichtheid, aanwezigheid, stilte, leegte, toewijding, dienend.

Ik heb deze blog geschreven om iets meer achtergrond te geven over het WAAROM van mannenyoga, maar kom vooral zelf ervaren wat mannenyoga je kan brengen, want yoga gaat bovenal over ervaren. Je bent van harte welkom bij de yogalessen die ik geef bij Yogaya, in Utrecht.

Chris Kleinschmidt – Yogadocent Yogaya